بیست و پنجمین جشنواره هنرمحیطی- جزیره هرمز- هنرمند سرای خلیج فارس- جزیره هرمز

جادوی رنگها و خاطره اشیاء: بیست و پنجمین جشنواره هنرمحیطی- جزیره هرمز- هنرمند سرای خلیج فارس

گزارش : اخمد نادعلیان

عکسها از شهناز زرکش فرشته زمانی عاطفه متحیر، عاطفه خاص، حامد کریمی پور، آذرنوش نظری ، الهام یزدانیان، آرمین لطفی فرد، امین سلمانیان، طیبه مجردیان، میترا سلطانی و احمد نادعلیان

برای برگزاری این جشنواره بخشداری و شورای شهر هرمز بخشی از اسکان هنرمندان را فراهم کردند. مسئولین آموزش و پرورش و دانش آموزان هرمز برای اجرای یک کار جمعی با گروه هنر جدید همکاری کردند. و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی سالن اجتماعات را برای برگزاری همایش در اختیار هنرمندان قرار دادند. از زحمات آنها تشکر می نمائیم.

با تشکر ویژه از معصومه و مرتضی زاهدی که در هنرمند سرا میزبان ما بودند.

با تشکر از حسن دریا پیما و خانواده محترمشان که برای یک شب هنرمندان را به میهمانی پذیرفتند و همچنین از خانواده آقای سلامتی تشکر می نمائیم

از آقای عبدالرسول دریا پیما و گروه نمایش ایشان برای اجرای نمایش تشکر مینمائیم.

....

هنرمندسرای خلیج فارس- جزیره هرمز

هنرمند سرای خلیج فارس در بهمن ماه 1388 همزمان با بیست و پنجمین جشنواره هنر محیطی افتتاح شد. در این جشنواره هنرمندان با استفاده از خاکهای رنگی جزیره هرمز سر در ورودی، حیاط، حال مرکزی و مسیر کوچه هایی که از بازار قدیم به خانه منتهی می شود نقاشی کردند.

برای ساختن رنگ از خاک های رنگی هرمز از فن آوری نانو نیز بهره گرفته شد. محلول پلی لاتیس که حاصل پژوهش در زمینه نانو است با خاکهای رنگی و مواد چسبنده مخلوط شدند.

این محلول نوروز گذشته توسط پژوهشگر ایرانی آقای مهندس مصطفی آقائی مقدم کارشناس ارشد بیو فیزیک هستند و در پارک علم و فناوری دانشگاه تهران پژوهش مینمایند در اختیار ما قرار گرفته بود و برای ساخت مجسمه های شنی استفاده شد. ترکیب این محلول با خاکهای رنگی تا حدودی به تثبیت آن کمک می نماید اما مهم تر از آن از رقیق بودن و آبکی بودن رنگ می کاهد و کشش آن را بیشتر می نماید. به همین دلیل پوشش خوبی ایجاد شدند. این تجربه ها به روش های گوناگون ادامه پیدا خواهند کرد. از مزایای این روش این است که کاملا زیست سازگار با محیط میباشد.

یک هفته پس از جشنواره یک گروه هنری برای دو شب در هنرمند سرا ساکن شدند و یکی دیگر از اطاق های شرقی را نقاشی کردند. کار هنوز ناتمام است. تا این زمان فقط بخشی از خانه کار شده است. در یک هفته ای که بیشتر از سایر دوستان در هرمز ماندم. هر روز ظهر دانش آموزان هرمزی در خانه را می زدند که سرویس بهداشتی ما را ببینند! دوست خبرنگار من آقای شیرخانی به اتفاق دو نفر از بستگان خودشان از مجموعه بازدید کردند. آنها اولین افرادی بودند که برای بازدید از هنرمند سرا ورودیه پرداختند. در روزهای بعد و پس از مراجعت من به تهران با راهنمائی حسن دریا پیما گروه های گردشگر از مجموعه بازدید می نمایند. هزینه ورودیه ها به خانواده ای تعلق می گیرد که در آنجا ساکن هستند. زیرا تمیز نگه داشتن فضا و قبول مزاحمت دیگران نباید بی مزد باقی بماند. در ایام نوروز طرح هنرمند سرا در جزیره توسعه خواهد یافت.

خاطره اشیاء

عکسهای بیشتر

هنرمند سرای خلیج فارس

یک شب در هنرمند سرا آثار نقاشی پشت شیشه ام را برای فروش ارائه دادم. همه هنرمندان شرکت کننده حضور داشتند.

آن شب میترا سلطانی با کمک کنیز اجرا داشت

پس از اجرا، سه اثر از نقاشی های پشت شیشه که از مجموع 7 اثر را انتخاب و به صورت حراج ارائه شدند. فضا خیلی هیجان داشت. قیمت از ده هزار تومان شروع شد. هنرمندان جوان و تصویر بردارها رقابت می کردند. آثار ارائه شده به قیمت های 70 هرار تومان، 35 هزار تومان و 65 هزار تومان به فروش رفتند. در آمد حاصل از فروش نقاشی ها به کنیز تعلق گرفت.

کنیز برای خیلی ها کنیز بوده است

در مدت زمانی که در بهمن ماه در جزیره زندگی کردم با همکاری کنیز با استفاده از خاکهای هرمز مجموعه ای جدید از نقاشی های پشت شیشه را انجام دادم.

کنیز خاک ها را برایم آماده کرد.

موضوع نقاشی های جدید من نیز در ادامه روند مجموعه نقاشی هایی بودند که مربوط به داستان زخم اهریمنی مادر زمین بودند. داستان زندگی کنیز بی تاثیر نبود. زنی که زیبائی او رنجها و مصیبت هایی است که در زندگی تحمل کرده است.

نحوه ترسیم ابرو ها ، مژه بینی و خالهای گردن را از نقاشی های کنیز الهام کرفتم.

پس از اجرا زندگی کنیز را برای هنرمندان تعریف کردم. زنی که اول بار در سن 7 سالگی ازدواج می کند.

زنی که حد اقل مادر 30 فرزند محسوب می شود.

چگونه؟

داستان زندگی کنیز هم شنیدنی است و هم دیدنی

آن شب چهار دوربین متعلق به چهار مستند ساز مختلف روند اجرا حراج را ثبت کردند. احسان راطبی، حامد کریمی پور، سامان لطفیان و لیلا رفعتی به همراه صابر زلالی

آن شب داستان زندگی شکیلا نیز مرور شد

شکیلا نام عروسکی است که یک روز صبح زود در یکی از کوچه های هرمز پیدا کردم. یک پا نداشت.

از کنیز خواستم برایش لباس محلی هرمزی درست کند. کنیز می گفت که عرروسک یک پا ندارد! من به کنیز گفتم حتی افرادی که پا ندارند حق دارند در کنار ما زندگی کنند.

کنیز این عروسک خیابانی را شستشو داد. حالا پاک پاک است.

کنیز برای عروسک یک پای مصنوعی درست کرده است. برای عروسک لباس تدارک دید. دستبند و گردن بند. سنگ تمام گذاشته. ما با هم مشورت کردیم و نام این عروسک شکیلا انتخاب کردیم. (به زبان سنگسری خوشکله) حالا این عروسک در هنرمند سرا زندگی می کند و خواستگارهای زیادی دارد.

حمید نور آبادی هنرمند مقیم دزفول تحت تاثیر زندگی کنیز شهری سرود و آن را برای کنیز خواند.

در بخشهایی از شعر نور آبادی خطاب به کنیز می گوید:

...

در شبی که تمام زندگیت را گریسته بودی

در پس لبخند مومیایت

مانالیزا لبخند تو بود بانو

مانالیزا سرگذشت تو بود

...

که شرمم می آید از مرد بودنم

آه بانوی سرخ جهان کنیز

بخند که این نیز بگذرد

تو تمام غصه هرمز بودی

بخند بانوی سرخ جهان کنیز

علی رغم همه سختی ها کنیز نشاطی کودکانه دارد. نشاطی که من آرزویش را دارم.

کودکان هرمز در جشنواره ما شرکت کردند.

گردشگر آلمانی یونس که در حوزه موسیقی نیز کار می کند نیز در جشنواره 25 شرکت کرد و به زبان آلمانی متنی را نوشت.

او ترجمه نوشته اش را چنین بیان کرد:

"شما هرگز از کارهائی که انجام داده اید پشیمان نمی شوید. اما شما از کارهایی که انجام نداده اید پشیمان می شوید"

تصاویر بیشتر هنرمند سرا

http://www.riverart.net/hormoz/persian_gulf/persian

یک روز یونس در بالای کوه جایی که به دریا مشرف بود برایم گیتار نواخت.

علاوه بر کارهای داخل هنرمند سرا هنرمندان در گوشه و کنار جزیره کارهای متعددی انجام دادند.

اثر مشترک گروه هنر جدید

اثر گروه هنر جدید با عنوان معراج نامه و با همراهی دانش آموزان جزیره هرمز اجرا شد یکی از آثار قابل توجه جشنواره بود.

من از جمله افرادی هستم که پذیرفته ام یک اثر می تواند در زمان و مکان های مختلف در آینه ذهن مخاطبان مختلف متفاوت تفسیر شود و معنای گوناگونی را در بر بگیرد.

من شخصا از توسعه معانی چند گانه استقبال می کنم. اول بار یک دوست هلندی به من یادآور شد که ماهی های من خلاف جهت آب شنا می کنند و گفت فیلسوف آلمانی میگوید "ماهیی که در جهت آب شنا می کند مرده است".

تعدد معانی اگر استحاله و استعلا یابند چیزی از هنر کم نمی کند بلکه ظزفیت آن را بالا می برد.

با در نظر داشتن این رویکرد خوانشی متفاوت را دنبال می نمایم.

بسیاری از هنرمندان که در قلمرو "زن آزاد خواهی" کار میکنند سیاهی فرهنگ ما را به نمایش می گذارند.

پوشش سیاه و تیره در فرهنگ تا آنجایی که یک انتخاب باشد ارزشمند است. تحمیل سیاهی و رنگ زدائی نیز ضد ارزش است.

نتیجه سیاهی و اغراق در سیاه نمائی در غالب آثار هنری نتیجه اش این بوده است که در ذهن غربی این باور ایجاد شود که در ایران فقط یک راه حل تحمیلی و یا انتخابی وجود دارد.

نکته ای که در این اثر ارزشمند است این است که رنگهای سحر آمیز این دختران انتخاب خودشان بوده است. نه کسی توانسته است از آنها سلب کند و نه کسی بر آنها تحمیل کرده است.

شاید چنین آثاری تنها نمی گویند چه نمی خواهیم. به ما و دیگران نشان می دهند که چه می خواهیم.

به ما نمی گوید از چه چیزی شکوه داریم. بلکه به ما نشان می دهد چه هستیم و غبار و رنگار جهل را از دیدگان مخاطبان علاقمند به مسائل زنان می زداید و آنها زیبائی های ایران را می بینند.

اینجا حریمی است که کالبد جسمی در ساحت روحانی نور و رنگ فرشتگانی را به ما نشان می دهد که واسط بین آسمان و زمین هستند.

آنها همانند فرشتگان در عین حال که از دیده پنهان هستند وجود دارند.

عکسها از شهناز زرکش